W przeciwieństwie do współczesnych wielkich religii monoteistycznych egipscy kapłani nie byli przywódcami religijnymi, którzy pełnili rolę duszpasterską, głosząc zasady wiary. Wielu z nich nie pracowało tylko na rzecz świątyni, ale na własny rachunek – mówi historyk dr Joanna Wilimowska.

Nie wszyscy kapłani egipscy byli dobrze zorientowani w kwestii doktryny religijnej. Wielu z nich co prawda należało formalnie do stanu kapłańskiego, to jednak ich funkcje nie miały wiele wspólnego ze sprawowanie kultu i rytuałami. Ten aspekt ich działalności bywa często pomijany w opisywaniu staroegipskiego kleru. Dlatego historyk z UW dr Joanna Wilimowska przyjrzy się temu zagadnieniu w ramach kilkuletniego projektu badawczego finansowanego przez NCN.

„Szczególnie interesujący jest okres, w którym w Egipcie władze zaczęli sprawować Ptolemeusze, czyli dynastia wywodząca się od Ptolemeusza I Sotera – jednego z macedońskich dowódców wojsk Aleksandra Wielkiego” – mówi Nauce w Polsce dr Wilimowska. Aleksander Wielki podporządkował sobie Egipt w 332 r. p.n.e. Macedońska dynastia rządziła Egiptem aż do 30 r. p.n.e. Jako ostatnia na tronie zasiadała słynna Kleopatra. Potem władzę przejęli Rzymianie.