Trudno o taniec bardziej zmysłowy niż tango. Tango pozwala wyrazić głęboko skrywane emocje i namiętności a tańczone jest zazwyczaj przy akompaniamencie sentymentalnych pieśni o niespełnionej miłości. Tango to zawsze historia między kobietą a mężczyzną, opowieść, którą nie sposób wyrazić w pojedynkę.

Tango w Europie rozpowszechniło się na początku XX wieku, głównie za sprawą niezwykle popularnego śpiewaka i kompozytora tanga – Carlosa Gardela. W Polsce taniec pojawił się ponad 100 lat temu, ale początkowo albo opisywano go jako egzotyczną ciekawostkę, albo prezentowano na scenie w warszawskim Teatrze Nowości. Tańczących tango było niewielu.

O poważniejszym zainteresowaniu tangiem w Polsce możemy mówić dopiero od kilkunastu lat. Na pewno w popularyzacji tego gatunku pomogły filmy (choćby słynny „Zapach kobiety” z brawurowym występem Al Pacino), programy typu „Taniec z gwiazdami”, czy też coraz liczniejsze w wielu miastach szkoły tańca, często wyspecjalizowane właśnie w tangu.